Błąd 8: "Rób to, co mówię, a nie to, co robię."

Kolejny korek, a musisz szybko dojechać do urzędu. W obecności Twojego dziecka wypowiadasz kilka przekleństw. Kilka dni później, gdy psuje się zabawka dziecka, słyszysz jak, mimo wielu upomnień, dziecko przeklina. Wracasz do domu poirytowany i zestresowany po całym dniu pracy i warczysz na każde niedociągnięcie. Po jakimś czasie zauważasz, że Twój dorastający syn zaczął pyskować. Odmawiasz po raz kolejny dziecku wspólnego spaceru w sobotę, bo umówiłaś się z koleżankami na mieście. Po kilku latach Twoja córka nie trzyma się ustalonych godzin powrotu i demonstruje, że jej znajomi są ważniejsi niż Ty. Dzwoni telefon i prosisz dziecko, aby powiedziało, że Cię nie ma. Po kilku dniach słyszysz pokrętne tłumaczenia na temat niewykonanych obowiązków.  A wszystko to pomimo powtarzania, że nie wolno przeklinać i kłamać, że powinno się innych traktować z szacunkiem. Wciąż nie widzisz, gdzie popełniasz błąd?

Dziecko naśladuje nas od najmłodszych lat. Podpatruje, jak tata przybija gwóźdź albo jak mama robi sobie makijaż i z ogromną determinacją próbuje to powtórzyć. Czyny przemawiają do niego znacznie lepiej niż słowa. Z biegiem lat staje się wyczulone na niesprawiedliwość i nierówność w jego traktowaniu - szybko zauważy i uzna za silny argument, że skoro tata pali papierosy, to ono też może. Każdy rodzic musi być świadomy ogromnej odpowiedzialności, która na nim ciąży. Nie wychowuje on dziecka tylko podczas umoralniających pogadanek - wychowuje je w każdej chwili i poprzez każde swoje działanie, często zupełnie nieświadomie. Bycie wzorem do naśladowania nie jest pewnie możliwe przez cały czas, ale przekazanie podstawowych wartości moralnych i wpojenie zasad współżycia z innymi ludźmi musi iść w parze z odpowiednim zachowaniem rodzica.

Często wyolbrzymia się rolę mediów w kształtowaniu postaw dzieci. Oczywiście nadmiar przemocy i seksu w filmach czy grach komputerowych jest naganny, szczególnie jeśli dziecko jest młodsze i nieprzygotowane psychicznie do odpowiedniej oceny tego, co zobaczy. Zwykle jednak fascynacja takimi tematami u nastolatków słabnie, gdy minie pierwsze zszokowanie nowymi treściami, a doroślejąca młodzież wraca do wartości wpojonych im przez rodziców. Szczególnie, jeśli w rodzinie panowała atmosfera partnerstwa i wzajemnego szacunku, a na wszystkie trudne tematy szczerze rozmawiano, rodzice nie powinni czuć się bardzo zaniepokojeni treściami pokazywanymi w mediach.

Najgorszym rozwiązaniem jest próba walki z nowymi upodobaniami dziecka. Wyrzucanie płyt z wulgarną muzyką czy ostre awantury o spotkania z nieodpowiednim towarzystwem pobudzają nastolatka do walki. Zwykle nie walczy on już o samą muzykę, ale o swoje prawo do wyboru i własnych zainteresowań. Tego typu walka oddala rodziców od możliwości wpojenia zasad i wartości. Akceptacja wyboru dziecka i rozmowa o samych wartościach, w zupełnym oderwaniu od gry komputerowej czy filmu, przyniesie znacznie lepsze rezultaty. Nastolatek, który usłyszy, że muzyka, której słucha jest głupia i zła, poczuje się dotknięty, obrażony i poniżony. Nastolatek, który zrozumie, że seks i przemoc nie powinny być promowane w jego życiu, sam zmieni płyty bez poczucia porażki czy zniewolenia.

Warto rozmawiać z dziećmi na trudne tematy, kiedy tylko zauważymy, że dziecko się z nimi zetknęło lub może zetknąć. Ochranianie dziecka w domu przed erotyką przy przemocą, gaszenie telewizora o 22 i zablokowanie internetu na niepożądane strony, nie pomoże dziecku, gdy zetknie się ono z tymi treściami np. w domu kolegi. Zamiast ukrywać czy zabraniać, warto porozmawiać, pomagając dziecku zrozumieć i udzielając odpowiednich informacji tak, aby mogło później samo moralnie ocenić to, co zobaczy. Nie zatykajmy uszu na dźwięk słowa seks czy narkotyki. Służmy radą, wyjaśnieniami, pomocą. Bądźmy zainteresowani sprawami dziecka, ale nie ingerujmy w jego wybory bez okazywania mu szacunku.


Wartości, które będzie wyznawało Twoje dziecko, będą z pewnością Twoimi wartościami. Nie tymi, o których lubisz mówić, ale tymi, które realizujesz w swoim życiu. Dziecko z ogromnym szacunkiem podejdzie do zasad, które jego rodzic mądrze reprezentował. Zrozumienie, rozmowy i partnerstwo w waszych relacjach ustrzegą dziecko przed nieodpowiednimi wyborami w życiu. Jeśli będziesz żył dobrze, Twoje dziecko pójdzie w Twoje ślady.

10 błędów popełnianych przez dobrych rodziców:

Błąd 1: Wpajanie błędnych przekonań
Błąd 2: Nieświadome nagradzanie złego zachowania
Błąd 3: Brak konsekwencji
Błąd 4: Komunikacja zamknięta
Błąd 5: Wyręczanie
Błąd 6: Rodzice vs dzieci
Błąd 7: Nieumiejętne wprowadzanie dyscypliny
Błąd 8: "Rób to, co mówię, a nie to, co robię."
Błąd 9: Ignorowanie problemów dziecka
Błąd 10: Hamowanie naturalnej radości życia

Dodaj komentarz

Imię (wymagane)

E-Mail

Powiadom mnie o nowych komentarzach

Odśwież

Wyślij

Skasuj