Wysiłek fizyczny oraz odpowiednio dobrane ćwiczenia pomagają dotlenić mózg, powodują wzrost ilości czerwonych krwinek we krwi, dokarmiają i dotleniają komórki oraz usprawniają wydalanie toksyn. Dzięki poprawie krążenia, uregulowaniu ciśnienia krwi i usprawnieniu oddychania, nie tylko unikniemy wielu chorób, ale będziemy też mogli się cieszyć pełną sprawnością umysłową do późnej starości.

Badania londyńskich naukowców wykazały, że 25-minutowy aerobik ma wpływ na wynik testu na kreatywność wykonanego po ćwiczeniach. Intensywne ćwiczenia wydolnościowe poprawiają ukrwienie mózgu nawet o 25%, co poprawia koncentrację i pamięć krótkotrwałą.

Ćwiczenia pomagają również w trudnościach z zasypianiem. Wysiłek fizyczny w godzinach porannych lub popołudniowych skraca czas zasypiania i pogłębia sen. Odradza się jednak ćwiczenie wieczorem, gdyż nadto pobudza to organizm.

Aktywność fizyczna pomaga też w leczeniu depresji i zmian nastroju. Już po 20 minutach ćwiczeń organizm zaczyna produkować endorfiny zwane hormonami szczęścia, które z krwią dostają się do mózgu. Ma to efekt antydepresyjny oraz obniża poziom stresu. Badania wykazały, że depresja ustąpiła u 40% chorych, którzy spacerowali 3 godziny tygodniowo (podczas gdy w grupie kontrolnej odsetek ten wynosił 10%, a u osób spacerujących 80 minut 25%).

Odpowiednio dobrane ćwiczenia pomogą zredukować stres. Specjaliści sugerują, aby ćwiczenia wybierać biorąc pod uwagę swój charakter:

• osoby spokojne i zmęczone powinny trenować jogę, tai-chi, pilates oraz pływanie;
• osoby wybuchowe, mające problemy z koncentracją powinny wybierać zróżnicowane ćwiczenia, w tym energiczny taniec;
• osoby nadpobudliwe i agresywne mogą spróbować sportów walki, które pomogą im rozładować napięcie i negatywne emocje.

Ćwiczenia fizyczne od najmłodszych lat pomagają kształtować nowe połączenia nerwowe w mózgu. Np. raczkujące dzieci poprzez naprzemienne ruchy rąk i nóg tworzą połączenia pomiędzy obiema półkulami mózgowymi (to tłumaczy m.in. dlaczego dzieci, które pomijają ten etap często mają większe problemy w nauce). Na tych właściwościach aktywności fizycznej oparta jest kinezjologia edukacyjna doktora P. Dennisona. Kolejno opracowane serie ćwiczeń wpływają na rozwój poszczególnych umiejętności: koordynację wzrokowo-nerwowo-ruchową, koncentrację uwagi, usprawnianie pamięci, wzmacnianie mięśni oczu, pobudzanie mechanizmu słuchu, poprawę logicznego myślenia i komunikacji werbalnej. Ćwiczenia stosowane w "gimnastyce mózgu" można podzielić na cztery grupy:

1. Ćwiczenia na przekraczanie linii środka ciała - ćwiczenia uwzględniają naprzemienne ruchy rąk i nóg, np. dotykanie prawym łokciem lewego kolana. Ich rola to głównie usprawnianie połączeń pomiędzy półkulami mózgowymi.
2. Ćwiczenia wydłużające - polega na rozluźnianiu kolejnych partii mięśni i ma na celu zminimalizowanie wpływu stresu na organizm.
3. Ćwiczenia energetyzujące - opierają się na założeniach akupunktury. Poprzez uciskanie odpowiednich punktów ciała, poprawiają krążenie i dotleniają mózg.
4. Ćwiczenia pogłębiające - polegają na wytrzymaniu określony czas w odpowiednich pozycjach. Poprawiają koncentrację, stabilność emocjonalną oraz zdolność uczenia się.

Warto również wspomnieć o żonglowaniu. Udowodniono (uniwersytet w Ratyzbownie), że ma ono bardzo korzystny wpływ na efektywność pracy mózgu. U osób żonglujących nastąpił przyrost tkanki mózgowej. Jest to ewidentny dowód na to, że na ćwiczenie umysłu nigdy nie jest za późno i nie musi się ono wiązać z forsownymi ćwiczeniami.

Reasumując, pamiętajmy o tym, że nasz umysł również potrzebuje "ruchu". Niech będzie to zabawna i inspirująca dla nas przygoda. I nie zniechęcajmy się, jeśli po godzinie ćwiczeń nie będziemy potrafili jeszcze zawodowo żonglować. Z pewnością nasz mózg na tym skorzysta!

 

Dodaj komentarz

Imię (wymagane)

E-Mail

Powiadom mnie o nowych komentarzach

Odśwież

Wyślij

Skasuj