• Fraktal (w najszerszym rozumieniu zjawiska) jest sposobem na uporządkowane postrzeganie rzeczywistości, a równocześnie - jej schematycznym odzwierciedleniem. Wskazuje na istnienie nieoczywistych powiązań i ukrytych ścieżek, prowadzących do głębszego rozumienia zjawisk.
• Fraktal w postaci formy jest obrazem hierarchicznej organizacji, porządku, obowiązującego na każdym poziomie pewnej całości (obiektu). W postaci treści oznacza hierarchiczną powtarzalność nadrzędnej zasady. Budowa fraktalna oznacza więc, że dana rzeczywistość (całość) może rozszczepiać się na potencjalnie nieskończoną (w obrębie treści)
  i skończoną (w obrębie formy) ilość poziomów funkcjonowania. Każdy poziom rozpada się na równoważne sobie, niezależnie od skali zjawiska, tożsame funkcjonalnie elementy.
• Dzięki przepływowi szeroko pojętej informacji wszystkie elementy i aspekty fraktalu są z sobą w nieustającym kontakcie – wszystko ze wszystkim się wiąże, zmierzając permanentnie do stanu równowagi (harmonii). Dlatego każda anomalia, nawet punktowa, każde zaburzenie równowagi wywołuje skutki w całej sieci.
• Fraktal zaczyna się od jedności, która oznacza bezimienny, niewyrażalny potencjał, treść,  ukrytą w „ziarnie”. Kreacja jest przejściem od treści do formy, będącej realizacją, pełną lub częściową, tego ukrytego potencjału.
• Najszersza, najpełniejsza forma i treść dowolnego zjawiska (ze skokami jakości) są  fraktalami, podobnie jak fraktalami są ich jednorodne jakościowo fragmenty.
• Najszerszą treść (maksymalny fraktal zjawiska) porządkuje najogólniejsza zasada, obowiązująca zarówno całość, jak również każdy z jej jednorodnych fragmentów.
• Zasady „lokalne”, obserwowane w obrębie jednorodnych fragmentów fraktalnej całości, nie obowiązują zazwyczaj na poziomie tej całości.
• Przyczyna i skutek fraktalu (całości lub jej jednorodnej części) leżą „na zewnątrz” jego  struktury i nie należą do fraktalnego porządku. Są początkiem i końcem każdego fraktalnego cyklu. Skutek jednego cyklu staje cię przyczyną następnego, powodując    stały ruch - przepływ szeroko pojętej informacji (treści) w obrębie fraktalnej konfiguracji.
• Zasada lokalna, dotycząca jednorodnego fragmentu fraktalnej całości może być określona dowolnie złożonym działaniem matematycznym, oznaczającym wzór ciągu. Ciąg ten może być zobrazowany za pomocą grafiki fraktalnej.
• Ciągi fraktalne są bezwymiarowe, bo odnoszą się do porównywalnych jakości (powtarzalność zasady). Dlatego poziomy fraktalu można dowolnie przeskalowywać – istotna jest tylko proporcja pomiędzy elementami ciągu, a nie jego bezwzględne wartości.  

Dodaj komentarz